Zemra në re, noton në ngjyrën e syve të tu, si shishja e marinarit të mbytur. Fryn erë brigjeve e hëna rrjedh në gjethe. Deti i dashur e i druajtur bëhet kokërr kripe, në një lot malli. Më kalli! Ketri s’i brejti dy lajthitë, i ktheu, t’i vuri mbi gji.…
