Nata e qiellit tim

Pa titull

Epokë e ngatërruar në fije të errëta,
përpiqet në antivlera e vuajtje.
Dëshiroj. Ëndërroj
se si ajo që kanë lënë pas
udhëtarët e palodhur
të shërohet.

Dielli ngroh e djeg
lëkurën e tokës.
Qenia jonë
le të ujisë rrënjët e sëmura.

Detet çarë thellë
në këmbët e thellësisë
që na lëkund
si fletë.

Kjo epokë me maska
të shëmtuara
na përqesh.

Kujtohu,
zgjohu.
Alegria e zogjve
një ditë do të kthehet
nga vise të largëta
e panjohje.

Me zë të lartë
thërras e lutem:
epokë,
ndrysho
të nesërmen
midis nesh.

Nata e qiellit tim

Qielli im ka ndryshuar:
në hapësirat midis majave të pemëve
hije zogjsh shkëmbejnë udhët.

Qielli im ka ndryshuar:
mijëra re të vogla
vrapojnë mes yjeve.

Pa titull

Erëra
në lëndinë.
Rrebeshi
i lotit
çdo lule
përkëdhel,
çdo petal
përpin.