Çdo prag mesditeje, Rozhi kalonte para portës sonë, ndalonte pak pranë shtyllës së shtrembër dhe i fliste gjyshes te gardhi, t’i tregonte ndonjë përrallë. Kjo ndodhte çdo ditë, vazhdimisht, qoftë shi, qoftë mot i mirë, dimër apo verë, sikur historitë e saj të ishin të pafundme, me një burim të…
