Duke lëvizur me të prekur në errësirën e agimit, Mina veshi fustanin pa mëngë që mbrëmjen e kaluar e kishte lënë tek krevati dhe ktheu përmbys baulen në kërkim të mëngëve, që hiqen dhe vihen. I kërkoi më pas në varëset e murit dhe mbas dyerve, duke u kujdesur që të mos bënte zhurmë për të mos zgjuar gjyshen e verbër që flinte në të njëjtën dhomë me të. Por kur u mësua me errësirën, vuri re që gjyshja ishte ngritur dhe shkoi në kuzhinë që ta pyeste për mëngët.
– Janë në banjë – i tha e verbra. – I lava dje pasdite.
Atje ishin, të varura në një tel me dy kapëse prej druri.




