Revista letrare

Godina e madhe e pallatit u shkoklua brinjësh, ra me rropamë e u derdh poshtë, duke oshtirë nga një jehonë e britma që vinin nga poshtë rrënojës. Nëpër pluhur u dëgjuan sall për pak ca ofshama njerëzish, pastaj çdo gjë u zhyt në heshtje.
S’kaloi shumë dhe në pallatin tonë sollën ashensorin e godinës së rrëzuar. Ca si teknikë tregonin se pati shpëtuar për mrekulli, pa u bërë dëm dhe, mos u bëni merak, ka për t’iu shërbyer më mirë se çdo ashensor tjetër. Gratë, e sidomos plakat, thanë se nuk e donin atë mallkim në pallat, ta çonin ku të donin, vetëm tek ne të mos e sillnin, na kujton shembjen e pallatit dhe njerëzit që mbetën brenda atje.