Sa për vdekjen… Pragu më vret hyrjen, njësoj si dalja ma shton vetëdijen dhe dhemb… Pa ndrojtje, dyshime më flet vetja. Jehona s’njeh të jashtme. përbrenda sfumohet në të ndërgjegjshmen. Sa therëse! Papërcaktushmëria jonë. E përcaktuar rigorozisht në detaje. Konture të theksuara që errësojnë vendndodhjen, ngatërrohen, qartësojnë dhimbshëm. Dashuroj mungesën…
