Çdo mbrëmje, kur mbyllja sytë, ndieja hapat e nënës të largoheshin drejt kthinës së mënjanuar të shtëpisë. Nga dera gjysmë e çelur vëreja teksa lëshonte cepat e shamisë dhe mbulonte fytyrën me duar. Pastaj zëri i saj i mbytur më zgjonte nga kllapia e ëndrrave. Në atë shtëpi kishim mbetur…
