A të mëngjes u zgjova bosh. Besoj më ka ndodhur dhe herë të tjera, por ndjesi si kjo nuk kisha përjetuar më parë. Ose më dukej mua. Një hauz i madh brenda meje ose do më përpinte, ose duhej mbushur. Fantazia, për të plotësuar dëshirat asnjëherë nuk më ka munguar. Por tani nuk bëhej fjalë vetëm për dëshira, ishte më shumë se kaq. Mora udhë të gjatë. Padurimi për të arritur sa më parë, përpëlitej qepallave.
Sytë e mi gllabëronin hapësirat që zhdukeshin e shfaqeshin. Kjo i bëri aq përshtypje shoferit, sa shtoi shpejtësinë. Oh, po është e rrezikshme. Mund të mos mbërrij fare.




