Pёr Ardianin Njё njeri nuk jeton mё. Na la pa bujё, asnjё gjest teatral nё ikjen e tij, asnjё zhurmё, kur ёndrrat ia errёsoi njё kryq i drunjtë, vendosi tё mos kapej mё pas botёs, pas kёsaj jete tё shndrritshme. Nga fundi psherëtinte, nuk kёndonte. Lumenj melodish shndërroheshin nё kёngё…
