Burrë i dashur, kolon i lashtë në mendje merimangë e vjetër trashaluqe, që thur rrjeta acarimi ji i urtë. Ti më shndërron në një zog guri, pëllumb graniti, ngre rreth meje një dhomë të zymtë ndenjeje dhe padashje më qëllon turinjve ndërsa lexon me zë të lartë ma gervisht gjumin…
