Irisët e egër Në fund të dhimbjes sime qe një derë. Dëgjomë: ajo që ti e quan vdekje, më kujtohet. Përmbi kokë zhurma, degë pishash që fëshfërijnë. Tembrama asgjë më. Dielli i mehur regëtinte mbi sipërfaqen e thatë. Është e tmerrshme të mbijetosh si vetëdije e varrosur në tokën e…
