Ulur në qoshe të dhomës, thithte cigaren, duke rrufitur hera-herës gotën e vogël të pijes dhe i fliste së shoqes me zë të lartë. Ndonjëherë e trashte aq shumë zërin, sa mend sherrosej me të. Atë çast, biseda i ngjante një debati të ndezur familjar. I tillë ishte Vangjel Doksani;…
