Posts published in “Prozë”

“Ah, qetimi! Ngushëllimi i patreguar i sigurisë që jep një njeri, shpengimi që sjell panevojshmëria e peshës së mendimeve apo matjes së fjalëve, perkundrazi zbrazja e tyre, ashtu siç janë, pa kriter, kashtë e grurë bashkë; siguria se një dorë e besueshme do t’i shoshisë mirë ato, do të mbajë çka ia vlen të mbahet, e më pas me frymën e mirësisë do të shfryjë çka s’duhet, tutje-tëhu….”.
Kur mikja ime, rikthyer rishtaz tek unë ( megjithëse,ende si e ndehur në ajër) pas një arratie të zymtë në histori të çartura (po aq larg tokës edhe ato) me avokatë e konsulentë financiarë, dëgjoi e tretur t’i citoja me patos radhët idilikë, buzëqeshi plot cinizëm dhe me ngut shtyu prej qiellzës atë që s’e llogariste dot as softëare-i më I sofistikuar: “Boll dhe ti me qaravitjet e 1850!”