Mendoj se njerëzit e letrave, por sidomos poetët, ngacmohen më tepër prej dhimbjes, trishtimit, ndjesive që lindin prej mungesave. Lumturia, që na jepet me pikatore në këtë jetë, dhe gëzimet, duhet të jetohen; ka kohë të shprehen e të hidhen në letër. Por e kundërta ka ndodhur me poeten Donika…









