Nata m’futet
mushkërive.
Nata është,
e ti jo.
E…?
Më duhet të të bëj,
patjetër.
Fytyrën e hënës,
më duhet ta zbres,
ta vë n’prehër.
Më duhet t’i nxjerr
dy sytë e mi,
të t’i vë në ballë,
e vet të mbetem
një burrë i verbër…
Një burrë i verbër,
që prek,
ndijon,
rrëmon, gjëmon,
ta bën frymën…
Autori
Be First to Comment