Ecnim të tetë në rresht për një, nënoficeri në krye, të tjerët kokulur. Ku po shkonim, nuk pyeste njeri; e dinim. Korridori që përshkonim qe ndriçuar keqas; të vriste sytë e të bënte me dhimbje koke dhe marrje mendsh, siç ndodh zakonisht në kësi historish, kur shkon për të ekzekutuar…
