Ajo gru

Ajo gru

Ajo e egra,
e amla me vedi kurrë,
buza e vrame,
që gjakun askush s’ia pa,
tek i rrjedhte lumë.

Ajo që qesh
edhe kur kjan,
ajo që andrrat i mbledh
edhe kur s’e mbajnë kambt.

Ajo që me thonj
mban frymën e vet,
që përbrenda plas
e me heshtje bërtet.

Lulëzo përsëri

Kanë me ta hjekë emnin,
por je pa tokë
e s’do t’mundin
në dhe me t’shti.

Mos harro e kryej
t’vetmen hakmarrje tanden:
lulëzo përsëri!

Veç shpirti

Du veç çfarë
në shpirt
e në mendje mbetë.

Asgja tjetër,
s’më intereson në kët’jetë.

Lumtuni e vërtetë

Kërkoje te vetja vetminë.
Atë që ta mbush shpirtin plot
me tinguj, drithërimë dhe liri.

Asht ajo rruga që të prin,
drejt s’vërtetës lumtuni.