Pasditet e gjata Ato ishin pasdite të gjata kur poezia më braktiste. Lumi rridhte me durim duke shtyrë anijet përtace drejt detit. Pasdite të gjata, një bregdet prej fildishi. Hijet bjerraditeshin rrugëve, manekinët arrogantë nëpër vitrina m’i ngulnin sytë me vështrimin e paturpshëm dhe armiqësor. Profesorët linin shkollat me fytyrat…
