Nga Ervin Hatibi Të shtëna Nata shpohet e pikon U mbush qyteti me ujë prej macesh Të shtëna, të shtëna Rrëzohet gjumi përmbi nënat Rrjedh nëpër udhë qumështi i gjirit Valiumi Frika qytetare, meshë e mekur nën bankat e drunjta Të shtëna të shtëna Zhurmojnë nëpër qepalla këpucët e rënda…
