Grue a hyjneshë, e mbështjellun n’errsi të natës, zbriti nga sfera të panjoftuna ndër odat e mia dhe u shtrue një fllad, një e kandshme ndjesi, një heshtje parathanse zemrën don të ma përpijë, vetëm që ora këndon kangën e thjeshtë të natës. Jo! Jo! Dhe diku larg dëgjohen tingujt…
