Konstante Paska ardh prap malli me m’marrë. Po ai ala s’pat shkue. Unë sapo ia pata pshtjellë e dhanë me veti pak trup, pak lang syni, nji buzë puthje dhe nji kokërr qershi t’këputun prej zemre për me lagë shpirtin kur t’ish i etun. Po ai sa iku, erdh prap.…
