Arkivi
Prozë
-
Një urë për njerëzit
Dukej sikur kisha pirë. Ecja duke u kalamendur pa përfillur rrezikun që mund të më vinte prej makinave, apo edhe atyre prej…
-
Sikur një trëndafil
Veçse asnjëherë ai s’ka këputur sikur një trëndafil për të ma dhuruar, qoftë duke shëtitur ne të dy kur trëndafilat na dilnin…
-
Ëndrra që shëtit qytetit
Isha krejt i sigurt se atë grua të bukur e pata takuar një herë në qiell, në një stacion të braktisur, rrethuar…
-
Kristoforos MILIONIS: Një djalë i qeshur
Kisha më shumë se pesëmbëdhjetë ditë pa e takuar dhe u shqetësova, sepse gjatë dy vjetëve në të njëjtën zyrë ishim bërë…
-
Plaku tek ura
Një plak me syze prej rrathësh çeliku të praruar e me rrobat plot pluhur, qëndronte në një anë të rrugës. Tutje, përmes…
-
Sonila Meço: Deja vu
“Ah, qetimi! Ngushëllimi i patreguar i sigurisë që jep një njeri, shpengimi që sjell panevojshmëria e peshës së mendimeve apo matjes së…
