S’ish diç tjetër dashuria jonë ikte, rikthehej dhe na sillte një qepallë të ulur të tejlargët një buzëqeshje të ngurtësuar, humbur mes barit mëngjesor një guaskë të çuditshme, që shpirti ynë rrekej ta shpjegonte me ngulm. Dashuria jonë s’ish diç tjetër, prekte butësisht mes gjërave që na rrethonin, të shpjegonte…
