Jam një dragua
E mbi shpatullat e mia
Kalëron vetë Zoti
Hap krahët e ndjej erën
Ajri më ngre fort
Atje ku dhe zoti nuk shkon dot
Mbi tokë nuk kthehem
Se njerëzit kanë frikë
Nga flaka ime që përzhit
I lodhur rrah krahët
Më ndjen kalorësi im
E në sy më sjell një vegim
Na ishte një herë
Një bishë në parajsë
I krijuar që botën të vrasë
Tre herë përplas krahët
Për shtatë ditë fluturim
Nëntë male kalon vrulli im
Por jo, jam i lodhur
E krahët i kam të mpirë
Dhe këtu lart tani jam i lirë
Askush s’më rri pranë
Por vetëm nuk jam
Se zjarrin brenda vetes kam
Unë jam dragoi
Dhe vij nga legjendat
Që ju njerëz të harroni brengat
Autori
