Zakonisht ulej diku aty në cep të bar-kafesë me një emër disi të ngatërruar. Febit i pëlqente fushë-pamja që kishte përballë, me hijet transparente që krijonin degët e blirit aty afër në të djathtë. Pasditeve, ky ishte i vetmi argëtim, në mund të quhej kështu. Rrugët nga kalonte, akoma ndjeheshin…
