fbpx Press "Enter" to skip to content

Arbër AHMETAJ: Pret, e bukura ime

Një mijë zemra t’pa njohura
hedhin valle rreth asaj që të pëlqen;
në ballkon është ftohtë
e hëna pikon bronz mbi liqen.

Ka shumë dritë
e trafik.

Ti ke lëkurë me lule kopshtijesh,
ëndrrën e ariut për mjaltë në buzë
dhe pak shi vere në sy.

E ke edhe një “google map”,
që t’mëson se si hyhet në Trojë,
por, ti e di:
festa merr fund
me plojë.

Ja pse nuk jepesh, rri jashtë
mureve, rrethuar nga ushtarë;
nuk do të hysh me hile,
nuk do të hysh në garë!

Se ti e di:
kush merr drejtimin e erës,
ka fatin e gjetheve të vdekura.
Kush ecën kundër saj,
ndoshta vonë, por
arrin në stinën e frutave të pjekura!

Be First to Comment

    Lini një Përgjigje